Nostalgie - Geschiedenis

 

  
 
   
 

Fietsbrancard
 
 

Dat het dragen van een brancard met gewonden, vrij zwaar werk is, zullen vele E.H.B.O.-ers - al is ‘t maar bij oefeningen - wel eens ondervonden hebben.
 
  De penningmeester onzer afd. Hoorn (de heer N. Bijhouwer) heeft daarom een constructie vervaardigd, waardoor een brancard kan worden opgehangen tussen twee fietsen, terwijl een verbindingsstang (bevestigd aan de verticale framestangen) er voor zorgt dat de twee fietsen een vasten afstand van elkaar bewaren en evenwijdig blijven.
 
  Op die wijze kan dan een brancard worden weggereden, in plaats van weggedragen, terwijl bovendien het voordeel bestaat, dat helpers die zich naar de plaats van onheil spoedden, hun fiets kunnen benutten om er snel te komen en dan niet die fiets in de steek hoeven te laten als ze een brancard zouden moeten dragen!
 
  Teneinde misverstand te voorkomen, moet er echter op gewezen worden, dat wanneer de brancard tussen de fietsen hangt, men zelf er naast moet lopen. In zooverre een groot verschil dus met de methode die in Den Haag is ingevoerd bij den G.G. en G.D. waarbij twee personen op een fiets gezeten een brancard vervoeren die tussen deze fietsen is opgehangen. Enige dagen geleden gaven de dagbladen daar foto’s van.
 
  In hoeverre dit een constructie was, die aan elk willekeurig tweetal fietsen zou kunnen worden bevestigd, hebben wij niet kunnen ontdekken misschien zit juist in die mogelijkheid weer een voordeel van het systeem Bijhouwer. In alle geval vestigen wij graag de aandacht op de constructie, die een onzer leden uitdacht; hij zal ongetwijfeld gaarne bereid zijn belangstellenden nader in te lichten.
   
  Bron: Voorpost. Januari 1941