Tevens gaan we nog even bij een bank langs om onze financiën op peil te brengen zodat we niet zonder komen te zitten. Het eerste gedeelte is voorlopig afdalen dus het gaat van een leien dakje. Doch dit blijft niet de hele dag zo er komen nog wel een paar klimmen maar we hebben alle twee goede benen en het gaat ons redelijk gemakkelijk af. In Pamplona is het moeilijk om op de goede route te blijven en als we dan toch een keer verkeerd zitten is er een dame die ons ongevraagd op de route brengt. Aan onze fiets uitrusting werden we herkend als Santiago de Compostele gangers. Als we Pamplona uit fietsen gaan we weer verkeerd we hebben dan al vier kilometer te ver gereden en het is intussen flink heet geworden.

We rijden dan weer terug naar de plek waar we zeker weten dat we goed waren en vragen dan aan een paar wegwerkers hoe verder te gaan. Alleen hebben we nu het probleem dat we geen Spaans spreken maar met handen en voeten begrijpen we hoe we moeten rijden. En ja hoor we zien een aantal herkenning punten die op de route beschrijving staan en zitten dus weer goed. We kiezen hier voor de alternatieve route die rustiger en mooier schijnt te zijn en wat meer beschutting bied door de bomen die hier groeien. Wel is dit vijf kilometer om rijden maar dat nemen we voor zoete koek. Onderweg komen we langs een bodega en we doen inkopen in het dorpje Otazu, waar de winkel nog open is en we drinken daar een colaatje en vullen de bidons even bij want het is flink warm geworden en het is nog een 30 kilometer voor we in Puente de la Reine zijn.

De beschrijving dat deze route mooi is klopt helemaal, het laatste gedeelte rijden we langs de Rio Arga en deze biedt hele mooie uitzichten. We zien hier weer veel arenden en gieren zweven in de lucht en je vraag je af hoe deze vogels hun prooi kunnen zien op deze grote hoogte waar zij vliegen. Maar het houdt niet in dat we niet hoeven te klimmen, het gaat steeds op en af en soms is dat ook nog flink. Als we ons eind doel in zicht krijgen is het onderhand ook al 15.30 uur geworden en dan nu maar hopen dat we in de refugio terecht kunnen, want soms is er een regel dat lopers voor fietsers gaan en eigenlijk willen we nu niet verder meer.

We hebben geluk en er is plaats voor ons al zijn wij een van de weinige fietsers. We slapen op een kamer die we delen met 8 andere pelgrims en het is vervelend dat we geen kussen hebben en dat het bed piept als je, je omdraait. Maar niet zeuren de prijs is er naar, € 4,00 is de prijs voor deze overnachting, geen geld dus. Als we hebben gedoucht en omgekleed gaan we het plaatsje even verkennen want we moeten nog een plek zoeken waar we kunnen eten vanavond. Ook willen we nog wat foto’s maken van het stadje want er zijn een paar leuke plekjes te zien. We bezoeken ook de Jacobskerk nog waar een mooi uit hout