Spanje

Woensdag 11 juni. 22e fietsdag.

Argenui – Roncevalles 24 kilometer, totale afstand 1884 kilometer.
Zeer warm, 33 º.

We hebben een prima nachtrust, een evenzo goed ontbijt, zodat we er zo tegen kunnen op onze voortzetting van de fietsreis naar Santiago de Compostele en vandaag weer een mijlpaal bereiken, de Frans – Spaanse grens. Tot het grens plaatsje Argenui is het licht klimmen maar dan gaat het echt beginnen met omhoog. Het uur der waarheid is aan gebroken als we op de fiets stappen gaan we gelijk omhoog en dat blijft de komende 18 kilometer zo want we moeten de Ibaneta bedwingen. Het hoogste punt is op 1087 meter. Onderweg stoppen we een paar keer om wat op adem te komen en één keer om bij een bakker wat inkopen te doen maar we hebben alle twee niet het gevoel dat het vreselijk zwaar is. Na ongeveer 2 uur bereik ik als eerste de top en het is een heerlijk gevoel het voor ons hoogste punt in de Pyreneeën bereikt te hebben. Het voordeel dat ik eerst ben voor Nico is dat ik voor hem een paar foto’s kan maken van het laatste stuk. Beiden boven hebben we nog even rond gekeken, wat foto’s gemaakt en met nog een stel Hollanders gesproken, die we al eerder hebben ontmoet en met hun echtgenotes reizen. Ik SMS even naar Wil Lammens dat we de Ibaneta hebben bedwongen waarop hij terug SMS en vraagt waar we dat kunnen zien want hij heeft jaren terug het Ibaneta bord mee genomen naar Holland.

Ik ben eigenlijk best trots op me zelf en heb Nico’s bewondering afgedwongen, hij dacht n.l. dat ik te hard van stapel liep en mezelf even verder op wel tegen zo komen en daarom dacht laat hem maar gaan.. We gaan daarna verder en dat is berg af, we hebben besloten vandaag Roncevalles als rustplaats te houden en dat houdt dus in dat we over 6 kilometer op plaats van bestemming zijn.

We komen nu het eerste officiële Camino de pelegrino borden tegen, een teken dat we op de officiële route rijden en die we tijdens deze tocht regelmatig zullen zien. Eerst gaan we een restaurantje in en doen ons te goed aan een heerlijke maaltijd, daarna zullen we kijken waar de refugio is waar we willen overnachten. Na het eten kijken we rond in het gehuchtje want veel meer is het niet. Er staan een paar huizen, een klooster met kerk en er is een jeugdherberg, een refugio en twee restaurants.

Boven op de Albaneta in Spanje op 1057 meter.

De refugio wordt op het ogenblik verzorgd door Hollandse vrijwilligers. Zij geven ons ook nog wat belangrijke informatie voor op de verdere trip. We kunnen als fietser echter hier niet terecht . De jeugdherberg is de plaats waar de fietsers worden ondergebracht. Dat is geen probleem voor ons want we hebben een slaapplaats en wat op de verdere tocht zal blijken slaap je in een refugio minder rustig. De jeugdherberg heeft als voordeel dat we daar een warme maaltijd kunnen kopen vanavond tegen een zeer gereduceerde prijs, €12,50 voor diner en overnachting. Wel moeten we om 10 uur binnen zijn want dan sluiten de deuren. We gaan na inschrijving ons eerst even opfrissen waarna we een terras opzoeken waar ook ansichtkaarten worden verkocht.