Maandag 26 mei, 6e fietsdag.

Doornik – st. Quintin 124 kilometer totale afstand 550 kilometer.

In het begin is het mistig maar later komt de zon, er staat geen wind en het is 20 º.

Na een goede nachtrust en een goed ontbijt gaan we om 9.00 uur op pad. Het weer ziet er prima uit maar besluiten te starten in onze lange kleding. We rijden door een prachtige omgeving en passeren na korte tijd de Franse grens, wat trouwens ongemerkt voorbij gaat. Alleen aan de gebouwen zien we nog dat hier een grenspost moet zijn geweest. Of het komt dat we nu zuidelijker komen of dat het weer gewoon beter wordt, als we koffie drinken is de temperatuur zodanig dat we de lange kleding kunnen uittrekken. Het is een prachtige dag met veel natuurschoon. Het landschap wordt nu ook wat meer glooiend wat betekent dat er wat meer geklommen moet worden, al zijn het nog maar heuvels. Het is een goede training voor straks als we de Pyreneeën overgaan.

We hebben vandaag wat problemen met de route, we lezen niet goed en rijden daardoor een paar keer mis, al met al zo’n 15 kilometer om en dat terwijl de afstand vandaag ook wat langer is. We rijden een heel stuk langs het Canal de St. Quintin dat heel mooi en redelijk vlak is. Daarna komt een nogal geaccidenteerde landschap, vooral het laatste gedeelte valt dan wat tegen omdat we dachten dat het vlakker zou zijn. Het allerlaatste gedeelte loopt weer langs het Canal de St. Quintin en aan het begin is een dame die ons vraagt waar we naar toe moeten.

Zij brengt ons naar de jeugd herberg. We hebben dan 124 kilometer op de teller. Het is inmiddels 18.30 uur en we zijn alle twee redelijk moe. We hebben wat problemen bij het inschrijven, er zijn wat misverstanden door de taalbarrière maar die worden uit eindelijk opgelost. Na te hebben gedoucht en omgekleed lopen we de stad in om ergens wat te gaan eten. Ondertussen heb ik al wel wat wasgoed maar ik heb eigenlijk nog geen zin om er aan te beginnen en stel het uit tot de volgende dag. Ik heb een gezicht dat gloeit van de zon die we vandaag hebben gehad, een buiten gezicht noem ik dat altijd. Ook heb ik wat schrale billen waar ik morgen wat tegen zal kopen.

Na het eten hebben we niet direct behoefte aan een wandeling want het centrum is al redelijk ver van de jeugd herberg dus gaan linearecta weer terug. Na het dagboek en administratie te hebben bij gewerkt en de spullen voor morgen te hebben klaar gelegd gaan we slapen. We hebben morgen een probleempje want we kunnen niet ontbijten. Het is heerlijk rustig, er zijn bijna geen gasten, wel op de camping buiten waar nog drie stellen, uit Werverhoof, Breda en uit de Achterhoek, kamperen die ook op weg zijn naar Santiago de Compostele.