Zondag 27 mei, 1e Pinksterdag, 19e fietsdag
Decin – Dresden 74 kilometer. Totaal 1571 kilometer.
We logeren in Hotel QF

Na een goede nachtrust en goed ontbijt, de pensionhoudster weet wat fietsers nodig hebben, gaan we om 8.45 uur op weg. Het weer lijkt goed te worden en we hebben ons daar dan ook naar gekleed. Extra genieten dus. We zoeken eerst even waar we de route op kunnen pakken maar als we Decin uitrijden hebben we er weer alle vertrouwen in. We moeten langs de Labe oever rijden. We hebben gekozen voor de stille zijde van deze stroom. Aan de andere kant is een drukkere weg waar veel auto’s rijden. We zijn vanuit Decin 10 kilometer verwijderd van de Duitse grens. We verlaten Tsjechië dus weer en op dat punt gaat de Labe nu de Elbe heten.

Het landschap is anders. We rijden door een dal met links en rechts van het water een bergmassief, prachtig. Er zijn hier en daar huizen gebouwd op een hoogte waar ik het benauwd van zou krijgen maar wel erg mooi.

Langs de Elbe, was Labe, nu dus op Duits grondgebied.

Een plezierboot bij Schandau  die vanuit Dresden komt.

Het is merkbaar drukker door fietsende mensen, misschien door de route, omdat het zondag is, of gewoon omdat er fietsliefhebbers in deze streek zijn. Ook zijn er veel mensen die hier wandelen of in kano’s varende mensen. Een

gezellige drukte. Je ziet ook andere watersport liefhebbers zoals vissers, zwemmers en zonnebadende mensen. Men is er hier op ingesteld dat er meer mensen langs komen. Overal zijn er drink- en eetgelegenheden open. We maken daar dankbaar gebruik van want we hebben niet veel aan onze mondvoorraad kunnen toevoegen. We drinken koffie met gebak als we net de Tsjechië – Duitse grens over zijn.

In Bad Schandau steken we de brug over naar de andere kant van de Elbe. De route loopt over een goed onderhouden fietspad en we schieten lekker op. Wel hebben we een stuk van 2 kilometer te overwinnen dat eigenlijk geen fietspad mag heten want hier moeten we letterlijk de fiets over heen slepen en dat is best zwaar.

Zeker met onze zware tassen aan de fietsen. In Kurort Rathen krijgen we weer een normaal geasfalteerd pad. We komen er later achter dat we beter de andere kant van het water hadden kunnen volgen want daar was het fietspad volgens de beschrijving wel goed. We moeten dus beter lezen want dan voorkom je deze problemen en ongemakken, eigenschuld.

In Stadt Wehlen vinden we een plaatsje op een terras waar we gaan eten. Het is ondertussen middag geworden het is een drukte van belang. In deze plaats fietsen en wandelen veel mensen. Ook zijn er nu enkele motorboten op het water. Het nadeel van deze drukte is dat je meer op moet letten en minder om je heen kunt kijken. Als we opstappen is het even zoeken. Er staat niet goed aan gegeven welke kant we op moeten. We gaan dan ook verkeert en klimmen uit het dal naar boven. Als we daar dan naar de weg vragen worden we terug gestuurd en in het dorp weer op de juiste route geholpen. We volgen de Elbe tot Pirna waar we naar de overkant moeten om daar de route te vervolgen.

De lucht is ondertussen dreigender geworden en het gaat harder waaien maar we willen toch kijken of we Dresden kunnen bereiken. Vlak voor Dresden barst de bui los maar we kunnen schuilen. Als we daar wachten staan we gelijk met een Hollands stel te wachten. Zij zijn in tegengestelde richting onderweg naar Praag. Na het uitwisselen van ervaringen wordt het droog en stappen we op en wensen elkaar nog een fijne voortzetting van de fietstocht. Nic moet nog even terug want hij heeft zijn zonnebril verloren. Hij heeft die waarschijnlijk achter op de fiets neergelegd en is zo weg gereden. De bril is niet meer te vinden.

We zijn uiteindelijk om 15.00 uur in Dresden en vinden redelijk snel een hotel waar plaats is voor ons. We willen hier twee nachten blijven om morgen deze stad te gaan bekijken. Het is een nieuw hotel genaamd QF en het hotel is van moderne snufjes voorzien. Na het invullen van de formulieren en het voldoen van de overnachtingkosten, die vooruit betaald moeten worden, brengen we de fietsen naar de ondergrondse parkeergarage. De fietsen staan hier veilig opgeborgen. Wij brengen de bagage naar de kamer waar we onze ogen uitkijken naar onze luxe verblijf voor deze komende nachten.

Nadat we ons hebben opgefrist, er is een groot luxe bad waar ik een tijd lekker in heb gelegen, en nog even de ogen gesloten te hebben gaan we het hotel uit en lopen het grote plein op dat voor het hotel ligt. Er zijn hier enkele bouwactiviteiten. Allemaal restauratie werkzaamheden van na de 2e wereldoorlog. Het centrum van Dresden dat aan het einde van deze “krieg” helemaal in puin is gegooid door de geallieerden wordt nu weer in oude glorie hersteld. Een gigantische klus waar nu dus nog aan wordt gewerkt. We lopen eerst naar de “Vrouwenkirche” waar heel veel publiek voor staat om binnen te gaan.

Wij besluiten later te gaan kijken. Dan maar eerst naar de Elbe-oever waar het ook een drukte van belang is. Er zijn veel souvenirwinkels en mensen die op zoek zijn naar iets speciaals uit deze stad. Het is een gezellige drukte op de boulevard met verschillende muzikanten en mensen die op een of andere manier geld proberen te verdienen. Er zijn verschillende rondvaartboten die van en naar verschillende bestemmingen over de Elbe varen.

Wij hadden eerder op de dag al een dergelijke boot gezien. Wij wandelen vervolgens naar de “Katholische Hofkirche” die statig in de buurt van de brug staat. Op een gegeven moment begint de klok te beieren met een gigantisch geluid zodat je elkaar haast niet kunt verstaan. We kijken ook nog bij het “Zwinger” maar komen niet verder dan de binnen plaats. Daarna gaan we opzoek naar iets waar we wat kunnen eten. Dit kost weinig moeite kost omdat er genoeg gelegenheden zijn.

We merken aan de prijzen dat we het platteland verlaten hebben en dat men hier weet dat toeristen het geld brengen. De prijzen zijn ernaar. Na het eten gaan we de “Frauen kirche” in. Het is er nu nog wel druk maar er staat gelukkig buiten niet meer een zodanige lange rij. Het is een indrukwekkend gebouw dat aan de foto’s te zien nogal wat van de bombardementen te lijden heeft gehad. Er ligt een groot brokstuk van boven uit de toren voor de kerk als overtuigend bewijs. Daarna zitten we nog even op een terras en zoeken de kamer op om daar te kijken aan welke bezienswaardigheden in deze stad we morgen een bezoek gaan brengen.