DE TOCHT: IN FRANKRIJK
 
Dinsdag 31 mei, 8^e fietsdag.

Sierck les Bains (F) – Morhange 95 kilometer, Totaal nu 711 kilometer van Heiloo.

Het weer: Bewolkt met af en toe zon  17°C

Vandaag rijden we door een onbewoonde streek zodat we voordat we Sierck les Bains verlaten eerst inkopen doen om geen last te krijgen van de hongerklap. We eten de man twee bakjes yoghurt en gaan dan om een uur of 8.00 op de fiets.

We halen bij de bakker lekkere pudding broodjes en samen met de yoghurt en het fruit dat we gisteren al hebben ingeslagen moeten we redelijk ver kunnen komen. Als we het dorp uit rijden beginnen we gelijk aan een pittige klim en dat op je nuchtere maag valt niet mee. De eerste 20 kilometer is het op en af waarbij er zoveel geschakeld moet worden dat je niet in een ritme kan komen, daarna wordt het beter. We komen in een gebied dat nogal verlaten is, al is het niet zo erg als we op weg naar Santiago de Compostele hebben gezien. Het is minder bevolkt maar het ziet er wel rijker uit dan toen. Er is veel landbouw, er wordt maïs, tarwe en koolzaad verbouwd. Omdat het vandaag iets fris is heb ik mijn jack met mouwen aan getrokken. Wel rij ik in de korte broek.

Er zijn in deze omgeving redelijk veel roofvogels te zien zowel in de lucht als op het land. We worden een keer over een landweg gestuurd met grote keien en kuilen en het wordt ook een keer zo erg dat we door een grote plas moeten. Nic komt er goed door maar ik loop halverwege de plas vast met het gevolg dat ik dus natte voeten krijg. 

Gelukkig had ik geen sokken aan dus hoef ik alleen mijn schoenen droog zien te krijgen. Verder is het heerlijk fietsen en wordt de temperatuur langzamerhand beter Ook hoeven we minder te zoeken hier in Frankrijk, de wegen zijn hier allemaal genummerd en dat maakt verkeerd rijden bijna niet mogelijk. Voor de overnachting besluiten we naar Morhange te gaan, dat naast de route ligt maar zonder veel problemen kunnen we de route morgen weer oppikken in het plaatsje Vahl. We hebben een redelijke afstand gefietst en we komen voorlopig niets meer tegen waar we anders zouden kunnen overnachten. Gelukkig is er plaats voor ons en na te hebben gedoucht wandelen we even naar het stadje. Het hotel heeft geen restaurant maar in hetzelfde gebouw is volgens de uitbaatster een eetgelegenheid waar we vanavond en morgenochtend terecht kunnen.

We komen dan een stel bepakte wandelende mensen tegen die we later in het hotel ook weer zullen ontmoeten.

De plaats Morhange is voornamelijk gericht op landbouw, je ziet grote silo’s en op landbouw gerichte machines. In de plaats zelf is niet zoveel te zien wel komen we een Aldi tegen waar we inkopen gaan doen voor de doorreis morgen. Terug in het hotel gaan we nog even wat administratie bij houden, doen een kort tukje en gaan daarna om 19.00 uur naar het restaurant om aan de bar een aperitief te gaan nuttigen. Daar sluit het wandelende stel zich bij ons aan. Ze blijken uit Holland komen en zijn al wandelend op weg naar Griekenland.

We hebben een  geanimeerd gesprek, het stel, Gonnie en Frans komen uit Harmelen bij Utrecht. We trakteren elkaar over en weer en dan komt Frans met de uitnodiging om bij hen aan tafel aan te sluiten met de mededeling dat hij betaald. Hij vertelt dat hij het goed kan doen en dat ze het gezellig zouden vinden, Gonnie beaamt dat. Wij laten ons dat geen twee keer zeggen en nemen deze uitnodiging graag aan en gaan met hen aan tafel.

Frans spreekt zijn talen prima en leest voor wat de kaart ons biedt. Met de boodschap dat we goed moeten eten omdat er morgen weer een zware dag komt en dat er op geld niet gekeken wordt moeten wij een keuze maken.

Als voorgerecht stelt Frans slakken voor en omdat ik die nog nooit heb gegeten probeer ik die dus uit want ben wel in voor uitproberen. Moet zeggen dat het wel lekker was maar niet direct zo dat ik zeg tjonge jonge wat was dat een koningsmaal! Als hoofdgerecht een tournadeau en niet een kleintje maant Frans ons aan en zo gezegd zo gedaan.  Verder een lekker ijsje toe en dan zegt Frans dat hij graag afsluit met een cognac waar we natuurlijk graag aan meedoen. En dat terwijl de wijn en het bier rijkelijk vloeide tijdens de maaltijd, morgen zien we wel weer is de naast liggende gedachte.

Het is een heerlijk en gezellig samen zijn, ze zijn een wandeltocht aan het maken naar Griekenland en gaan daar vandaan oversteken naar Spanje om dan wandelend terug te gaan naar Holland. Over deze monster tocht willen ze ander half jaar doen en ik denk dat ze dat gaan volbrengen mede gezien de vasthoudendheid van dit stel.

Onder de maaltijd verteld Frans dat hij van Seumeren heet en komt uit een geslacht dat zich bezig hield met takel en sleep werkzaamheden. Hij heeft zich zo op gewerkt dat hij later het bedrijf Mammoet heeft over genomen en menig groot karwij heeft geklaard. Dan blijk dat onder zijn leiding de Koersk, de gezonken Russische atoom duikboot, is gelicht en verteld met terechte trots over deze onderneming. Ook over de risico’s die hij heeft genomen als deze operatie zou mislukken en de bewondering die hij uitspreekt over zijn medewerkers is hart verwarmend. Ik krijg gaande weg steeds meer bewondering voor hem,  het is een boeiende verteller. Gonnie heeft naast hem een rol gespeelt in het bedrijf, zij onder hield de sociale contacten in het bedrijf ook een niet te verwaarlozen taak. Mijn bewondering komt voort uit het zo gewoon zijn van iemand die op een zo hoge ladder staat in de maatschappij en

Daarnaast gewone mensen laat mee genieten van zijn rijkdom. Als we voor de gezellige avond bedanken, afscheid nemen en naar bed gaan denken we goed te zullen slapen want we hebben een flinke slaapmuts op.