Een probleem in een Bregenzer Weinstube

Het centrum van Bregenz is niet een must in mijn ogen. Je kunt je beperken tot het park langs het Bodenmeer, dat wel aardig is. Om de simpele reden dat we er nog nooit geweest waren liepen wij tussen de buien door in de winkelstraten van Bregenz. Het was 1 uur 's middags en we zagen ergens een café waar je voor € 5,50 een quiche lorraine met salade kon consumeren. Binnen bleek het een modern ingerichte Weinstube te zijn. Nadat onze bestelling was genoteerd viel mijn oog op het oppervlak van het hoge ronde tafeltje waaraan wij op barkrukken zaten. Het bestond uit een zwart-wit fotokopie van een collage van willekeurig over elkaar gelegde stukjes uit oude kranten. Qua inhoud waren de stukjes tekst voor de modale Nederlander volkomen oninteressant, maar tussen al die letters bevond zich ook een diagram van een ongewone schaakstelling:


Geen opgave, geen namen, slechts een diagram.
Wat was dit? Wit staat huizenhoog gewonnen dat is duidelijk, zelfs als zwart aan zet zou zijn (1...Txb2 2.Lxh6 enz.), dus het moet een tweezet of driezet zijn. Gezien het enorme stukkenoverwicht van wit en de benarde positie van de zwarte koning besloot ik dat het een tweezet is. Nu de sleutelzet vinden.
Ik keek eerst natuurlijk naar Lxb4. Als zwart dan terugneemt is het met Dxb4 mat. Maar als zwart b.v. a5 speelt dan lukt het al niet meer in twee zetten. Bovendien meende ik te weten (hoewel ik me weinig met tweezetten bezig houd) dat de sleutelzet als regel niet een zet is waarmee geslagen wordt.
Daarna keek ik naar Lf4, dan dreigt Lxe5 of Dxe5 mat maar ook Pe8 mat omdat de loper op d5 dan door de witte toren wordt gedekt. Dit leek me een goede vondst van mezelf maar nu moest ik me eerst met de quiche gaan bezig houden. De serveerster zette het bord met voedsel pardoes en zonder enig gevoel voor hogere zaken in het leven op het schaakbord. Na wat geschuif met de barkruk en het ronde bord kon ik toch onder het eten een blik werpen op het vierkante bord. Mijn vrouw, die diverse dingen te berde bracht, beantwoorde ik op de automatische piloot met een “ja”, “nee” of “hm”, wat goed scheen te gaan, zodat ik rustig kon vaststellen dat Lf4 faalt op Pd4. (Niet op Td4 want dan volgt Dxb6 mat.)

Koortsachtig zocht ik de sleutelzet; ik moest hem vinden voordat we weg moesten (mijn vrouw is niet het type dat een uur gaat zitten wachten tot ik een schaakprobleem heb opgelost). Op een gegeven moment besloot ik maar de stelling te noteren en later verder te zoeken. Het was echter een kwestie van een paar minuten; toen ik op de camping de stelling op mijn zakschaakspel opzette vond ik de sleutelzet na zo'n drie minuten.
Probeer hem zelf ook maar eens te vinden! Eerst proberen, daarna kun je hier de oplossing controleren.

terug