IJZIGE STILTE

of

Hoe De Tijd In Het Schaken Voortschrijdt

door Bert Buitink, 29-12-2000.

Nadat de bondswedstrijd tegen KTV 2 een vijftal minuten oud was overviel me het gevoel dat er iets 'anders' was dan anders. Nu had ik natuurlijk de elektronische klokken wel zien staan. "Mooi hoor, die tellen de tijd terug; dat is veel handiger!". Nadat ik mijn klok na de eerste zet had ingedrukt bleef het display echter onbewegelijk. "Hm, foutje". Mijn tegenstander en zijn buurman aan het tweede bord rommelden wat aan het technisch wonder maar dit bleek onvermurwbaar: het weigerde gewoonweg dienst. "Zou niet moeten kunnen" meenden de arme KTV-ers. Er zat niets anders op dan een ander exemplaar te halen dat die avond beter gehumeurd was.
Enige minuten later, zoals gezegd, begon het tot me door te dringen dat niet alleen het display van de elektronische klokken anders is maar ook het geluid. Of liever het ontbreken daarvan. Ik hoorde de stilte!
Die zelfde ervaring ken ik van thuis als de Friese klok om de een of andere reden niet meer tikt. Normaal hoor je hem niet, maar als je hem niet hoort dan hoor je dat.
In die IJzige stilte in dat zaaltje in Enkhuizen werden toen voor mij alle andere geluiden duizendmaal uitvergroot; geritsel, geschuif, gekuch, gefluister, ik moest met mijn vingers in mijn oren gaan zitten om me te kunnen concentreren! Ik denkt dat het 'normale' getik van een groot aantal mechanische schaakklokken een soort geluidsdeken veroorzaakt waarin bovengenoemde kleine geluiden wegzinken.
Ongetwijfeld zal de elektronische klok ook wel voordelen hebben, maar geef mij de oude vertrouwde mechanische klok maar. Zoals we in Enkhuizen zagen is de elektronische klok ook niet zonder mankementen. Er gaat toch ook niets boven het vallen van een echte vlag?
Ben ik te romantisch? Ben ik eenvoudig conservatief?
Wie het weet mag het zeggen.

terug