BUNDELS





De bundel Idioom van geluk is in maart 2016 verschenen bij Poeziefonds Open, Uitgeverij Kontrast in Oosterbeek. De gedichten in deze bundel bewegen zich tussen de kleine, ons omringende dingen en de grote werkelijkheid. Geluk wordt gezocht door aandachtig te kijken naar zowel het kleinste sprietje groen als het weidse luchtruim.

Hans Franse schreef voor Meander:
De waarnemingen zijn heel sterk, haar poëzie verwoordt een wereld om haar heen waarin alles zijn plaats heeft: een wereld van kleur en verbeelding, wat soms fraaie beelden oplevert.

Bert Bevers voor de De VVL-Boekhouding:
Ik heb deze bundel met genoegen gelezen. Idioom van geluk staat vol trefzekere beelden, en bereikt hopelijk veel aandachtige lezers. 

Karel Wasch op Poezie-Leestafel:
Verbazingwekkend hoe een dichter in zo weinig zinnen zo veel kan zeggen…. Maar niets is wat het lijkt bij deze briljante dichteres. …Eén van de beste bundels van dit jaar! Misschien wel de beste! Men leze!

De volledige besprekingen zijn te vinden onder de knop Recensies.
Idioom van geluk is te bestellen bij mij en bij de uitgever.
Prijs: € 15,00, ISBN 978 94 92411 02 0; NUR 306







Lichte en bonte gedichten is in maart 2015 uitgekomen bij Uitgeverij Liverse te Dordrecht. De bundel bevat lichtvoetige poëzie en is in kleur geillustreerd. IHierin wordt op luchtige wijze een groot aantal onderwerpen bezongen: van de overgang tot overgewicht, van het dierenrijk tot het huwelijk, van grote kunst tot trendy kapsels. Naast vrije verzen bevat de bundel sonnetten, rondelen, pictoverzen, ollekebollekes, kortom allerlei verzen in vaste vorm.

Teunis Bunt schreef voor Bunt Blogt:
"Lichte en bonte gedichten" is dan ook een prima boekje om cadeau te doen. Aan anderen of aan jezelf.

Joop Leibbrand op Meander:
In de even inventieve als originele manier waarop zij woord en beeld verbindt, draagt wat dit betreft ook haar onlangs verschenen bundel light verse "Lichte en bonte gedichten" een duidelijke eigen signatuur.

Mien Meining op Het Vrije Vers:
Als opvolgster van Marjolein Kool, de plezierdichteres die met dichten is gestopt, zou ze zeker een goede kandidate zijn om samen met frontvrouwe Patty Scholten het vrouwelijke smaldeel te vormen in een wereld die (nog) vooral door mannen wordt gedomineerd. "

De volledige besprekingen zijn te vinden onder de knop Recensies.

DE BUNDEL LICHTE EN BONTE GEDICHTEN IS HELAAS UITVERKOCHT!







Heerhugowaardse gedichten kwam eind 2014 uit. In deze geďllustreerde bundel zijn de beste stadsgedichten opgenomen die ik schreef tijdens het stadsdichterschap.

Heerhugowaardse gedichten is te bestellen bij mij en bij de uitgever.
Prijs: € 16,49, ISBN 978 94 02139 75 4


Joop Leibbrand (Den Helder 1943 - 2015) schreef het voorwoord in deze bundel. Hij was docent Nederlands, stadsdichter van Den Helder, medewerker van het literaire e-magazine Meander en enig redacteur van Meander Klassiekers.

Voorwoord van Joop Leibbrand uit de bundel, 2014

Het is iets wat iedere dichter die stadsdichter werd, overkomt: hij wist zich natuurlijk altijd al verbonden met zijn stad, schreef er waarschijnlijk ook al over, maar eenmaal 'officieel' benoemd, bleek de relatie bijna ongemerkt te veranderen. Wat voorheen vrijblijvend was en alleen de dichter zelf aanging, werd nu nadrukkelijk onderwerp van beschouwing door anderen. Er daarmee ontstond een nieuwe, bijna delicate verhouding, waarin de stad zich open en bloot, bijna weerloos, openstelt aan de dichter, die zich navenant prijsgeeft, want schrijvend over alle facetten van de stad - van openbare ruimte tot openbaar bestuur - is hij op de meest persoonlijke wijze een publieke figuur.

Stad en stadsdichter, zij moeten geluk hebben met elkaar; de een de ander goedgezind door veel stof te bieden, de ander door welwillend en waarderend te zijn. Een gelukkiger combinatie dan die er gedurende vier jaar tussen Inge Boulonois en Heerhugowaard bestond, lijkt me nauwelijks denkbaar. Wie haar Heerhugowaardse gedichten goed leest, moet merken met hoeveel overtuiging en aandacht, met hoeveel liefde en kritische zin zij - urbi et orbi - schrijft over de plaats waar zij thuis is en daarvan alle facetten aan bod laat komen. En daarbij staat zij voor de stad op de manier zoals zij dat verwoordt in 'Vrouwen uit het verzet': Van wijken weet ze niet. Ze blijft / waken over eigen grond.

Kijkend naar Heerhugowaard luidt de openingszin van de bundel en enkele regels verder is er sprake van een wandeling door eigen velden. De (voorbije) landelijkheid van Heerhugowaard wordt hier bedoeld, maar die 'eigen velden' hebben net zo zeer betrekking op de aard en de gemoedsgesteldheid van de dichteres, die in haar beschouwingen nooit wegkijkt en zichzelf niet verhult. Zo krijgt de lezer niet alleen zicht op Heerhugowaard maar ook zicht op de dichteres, en omdat die alle registers bespeelt, zijn de gedichten ook genietbaar voor wie met deze stad geen binding heeft.

In een van de gedichten over de kunst in Heerhugowaard noemt zij kunstenaars goochelaars met vorm en kleur die de juwelendoos van hun verbeelding openzetten. Dat is een mooie kwalificatie voor veel van haar eigen lyrische, beeldende gedichten. Voortdurend treffen mooie formuleringen: wonder dat zich geeft in lege handen ('Lelyhof'), het gebouw onthoudt wat land verhaalt ('Poldermuseum'), Het polderland soest als een zachte/ lijn ('De Veenhuizer'). Soms is zij filosofisch, zoals in 'Granieten poort' of 'In een luchtballon', soms nostalgisch, soms satirisch (o.a. over de burgemeesters van Heerhugowaard en Alkmaar), gelukkig ook vaak ongeremd vrolijk, want Boulonois beheerst het light verse als weinig anderen.

Eén gedicht springt er wat poëtische waarde betreft voor mij uit, en dat is 'Gemis'. Zelden las ik zo'n indrukwekkend rouwgedicht dat het respect voor de dichteres die na een bewogen periode het stadsdichterschap weer oppakte, alleen maar groter maakt.

Heerhugowaard was niet de geboortestad van Inge Boulonois, dat was Alkmaar. Het gedicht dat daarover gaat, eindigt met

we zwegen
en verzwegen meer want tijd zou alles leren,
alles helen. Een waarheid met een broze schaal
die ik zolang de dag niet is verstreken
niet zal breken –

De gedichten in deze bundel zwijgen niet, integendeel. Met elkaar - en met de talrijke fraaie illustraties - vormen ze een prachtig geschenk van een stadsdichteres aan haar stad. Heerhugowaard mag er dankbaar voor zijn.

Joop Leibbrand, 2014