Paul McCartney 1942-1966?
Voor
Nederlandse Beatles-fans is 1999 een- bijzonder jaar.In Blokker wordt zondag 6
juni, precies 35 jaar nadat The Beatles er optraden, een standbeeld ter ere van
de band onthuld. Het Noord-Hollandse tuindersdorp is de enige plaats in
Nederland waar de Fab Four hebben opgetreden. De onthulling van het monument zal
bij veel oudere fans herinneringen oproepen aan vroeger. Natuurlijk aan het
optreden in '64 en de rondvaart van de Liverpoolse jongens door de grachten van
Amsterdam, maar ook aan het mysterieuze
verhaal omtrent de vermeende dood van Paul McCartney. De Amerikaanse disc-joekey Russell Gibb van het radiostation
WKNR-FM in Detroit krijgt tijdens zijn uitzending op 12 oktober 1969 een telefoontje van iemand die zich bekend maakt als
Tom. Deze beller meldt dat Gibb maar eens goed moet luisteren naar de fade-out's
van de nummers Revolution 9 van de lp. The White Album en Strawberry Fields
Forever. De disc-jockey doet dat en concludeert dat er aanwijzigingen te horen
zijn die de suggestie wekken dat Paul McCartney in 1966 voortijdig aan zijn eind
is gekomen.
Beatlemania slaat om in hysterie
Op het moment dat het gerucht over het overlijden van Paul McCartney de wereld in wordt geholpen, zijn The Beatles op het toppunt van hun roem. Vijf jaar eerder, op 9 februari l964, treedt de groep op in de Ed Sullivan Show. Meer dan zeventig miljoen Amerikanen zien dat tv-optreden. Zestigduizend fans doen een aanvraag voor een ticket om bij het optreden aanwezig te zijn. Ter vergelijking: het oude record stond op naam van Elvis Presley, die in 1958 zevenduizend aanvragen voor studio-tickets op zijn naam schreef. Achthonderd fans wonen het optreden in de Ed Sullivan Show bij. De Beatlemania slaat in alle hevigheid toe. Vele miljoenen tieners in de hele wereld kopen niet alleen de platen van The Beatles, maar willen in alles op de vier jongens uit Liverpool lijken: zelfde haardracht - model bloempot, zelfde kleding, zelfde taalgebruik. Als dan, op 12 oktober 1969, disc-joekey Russell Gibb van het radiostation WKNR-FM in Detroit bekendmaakt dat Paul McCartney misschien niet meer leeft, spelen zich hysterische taferelen af. Wekenlang bellen fans naar het radiostation en als landelijke kranten het nieuws oppikken, ontstaat een sneeuwbal-effect dat zijn weerga niet kent. Hierbij moet worden opgemerkt dat het eerste geschreven verhaal over het mysterie al dateert van 17 september 1969, toen Tim Harper een artikel schreef in het studentenblad van Des Moines; dit verhaal is echter aan ieders aandacht ontsnapt.
Paniek
Hoe
groot de impact is van het gerucht, blijkt ook uit het geen zich afspeelt bij
het New Yorkse radiostation WABC-AM. Disc-jockey Robert Younge ontvangt telefoontjes van luisteraars die hem
smeken het tragische verhaal wereldkundig te maken. WABC-AM is een krachtig
station dat soms -vooral 's nachts- veertig staten met het zendsignaal kon
bereiken. In eerste instantie moet Younge lachen om het hele verhaal. Als hij
thuiskomt, kan hij de slaap niet vatten. Waar hebben de bellers het over? Wat
voor aanwijzingen bedoelen ze? De dj besluit zijn
Beatles-platen uit de kast te halen en draait ze achterstevoren, precies
zoals hem dat gezegd is. Hij ontdekt vreemde dingen en besluit in zijn programma
aandacht te besteden aan hét Paul is dead-verhaal. Tijdens de uitzending krijgt
Younge van zijn superieuren te horen dat hij het programma moet afbreken,
omdat er in het hele land paniek dreigt uit te breken.
Stemindentificatie
Younge gaat ver in zijn speurtocht. Zo schakelt hij verschillende deskundigen in. Eén van hen is professor Henry Truby van de Universiteit van Miami. Hij is een deskundige op het gebied van stemidentificatie. Hij is de man die het stemgeluid van baby's opneemt en deze inmiddels volwassen geworden persoon twintig jaar later herkent aan diens stem. Truby vergelijkt de stem van McCartney voor en na het ongeluk. Zijn onderzoek spitst zich vooral toe op de nummers Yesterday (uit 1965) en Hey Jude (1968). Troby komt tot de conclusie dat de stem van de Paul McCartney die Yesterday zingt, anders is dan die van de Paul McCartney die Hey Jude zingt. Als hem later wordt gevraagd deze conclusie in het radio-programma van Younge te herhalen, weigert hij alle medewerking. Alex Bennett van het radiostation WMCA-AM in New York gaat nog verder in zijn zoektocht. Hij volgt een spoor van aanwijzingen naar Londen en in zijn enthousiasme zegt hij dat McCartney maar op één manier kan aantonen dat hij nog leeft: vingerafdrukken van zijn paspoort uit 1965 naast zijn huidige vingerafdrukken leggen.