Harry bleef John op hitsen. "John we love you." zei hij terwijl Lennon maar doorging met schreeuwen. Het publiek begon het zat te worden en riep dat hij zijn kop moest houden. "Ze houden van je," zei Harry weer en John antwoordde met "Fuck you all."
De arme May Pang zat er maar bij en schaamde zich voor het gedrag van de twee. de spanning liep nog meer op toen de manager van de Smothers Brothers naar John toe kwam en hem bij zijn schouder pakte. "Ik laat je dit optreden niet verzieken", zei hij tegen de dronken Lennon. John gooide de tafel op zijn kant. Hij was woest en ook het publiek begon zich er mee te bemoeien. Een Deel van de bezoekers begon op John in te slaan en door tussenkomst van de barkeepers werd erger voorkomen.
Ze gingen in een kring om John en Harry heen staan en leiden hen naar de uitgang. Overal waren fotografen en één van hen riep dat John hem had geslagen. Dit was niet mogelijk omdat er een kring van barkeepers van de Troubadour Club om hem heen stond. Ze werden naar hun auto gebracht. Daar aangekomen zei Harry dat hij naar nog een feest wilde gaan. John had hier eerst niet zo'n zin in, maar hij liet zich overhalen en zo kwamen de twee drankenbroeders aan bij een fest in Hollywood Hills. John en Harry brachten een serenade voor het verbaasde publiek waarna ze weer terug gingen naar het appartement van Harry waar John zijn roes kon uitslapen. Al dir tijd dat John en May Pang samen waren heeft het publiek niet door gehad dat John een ander had. Maar na het gebeuren in de Troubadour Club brachten de kranten het verhaal groot onder de aandacht. John las het verhaal over zijn misdragingen van de vorige dag in de ochtendkranten en kon het zich niet meer herinneren. Hij schaamde zich diep en liet bloemen bezorgen bij de Smothers Brothers, Ken Ritz, Peter Lawford en Jack healy J.R. De excuses werden aanvaard en hier mee was het zoveelste incident weer ten einde. Een paar dagen later gingen John en May Pang naar een diner ter ere van James Cagney. Toen zij daar arriveerden stond de pers al op ze te wachten. De pers riep om een foto van John en May Pang.
John gaf haar een zoen en ging naar het diner waar alles rustig verliep. Inmiddels was het al eind maart en de opnamen van de lp van Harry zouden gaan beginnen. Maar Harry was erg ziek en verkouden. Eerst moest hij de griep uitzieken, pas dan zouden ze weer verder kunnen gaan. Om de ziekte uit te zweten gingen de drie naar Palm Springs. Daar aangekomen ging het weer snel mis. Na het diner kwam Harry met een fles drank aanzetten. Hij en John begonnen weer stevig te drinken, May Pang zag de bui al hangen en probeerde John te laten stoppen met drinken. Die werd weer kwaad en kneep de hals van May Pang dicht. Harry wist May Pang uit deze zeer benauwde situatie te bevrijden zodat er niets ergers gebeurde. Later die nacht werden de mensen van het hotel wakker van het geschreeuw van John en Harry. Harry liep naakt rond en beide maakten een vrezelijk kabaal. Het bekende ritueel herhaalde zich, John sliep zijn roes uit en wist zich niets meer te herinneren.
Het gedrag van John stond in schril contrast met het beeld dat men van hem had. Samen met Yoko had hij de reputatie op gebouwd om een vredelievend en aardig mens te zijn. Maar tijdens het 'Lost Weekend' liet John zien dat hij een groot beest was, dat zich asociaal gedroeg en zelfs gevaarlijk was. Het is onbegrijpelijk dat May Pang al die tijd gewoon bij hem bleef terwijl ze zijn drankzucht bijna met de dood heeft moeten bekopen. De dagen die op het incident volgden verliepen verder rustig. Op eens kwam John met het idee om een huis te kopen voor 'oud rockers'. Hier zouden artiesen als Harry, Ringo, Keith Moon, Klaus Voormann en hij kunnen wonen en muziek maken. Hey idee werd snel uitgevoerd en John kocht een huis aan het Santa Monica-strand. Hier verbleven John, May Pang en Harry tot het moment dat de opnamen konden beginnen.
In april begonnen dan eindelijk de eerste sessies van de lp van Harry. Ringo, Keith Moon en Klaus Voormann waren bij John en May Pang ingetrokken. Overdag was het heerlijk rustig, maar 's avonds en 's nachts begonnen de wilde feesten. Maar dit maal bleef John afzijdig. De opnamen gingen nu eindelijk van start.
Het eerste nummer dat werd opgenomen was de song 'Subterranean Homesick Blues'. Een compositie van Bob Dylan. De basictrack voor de song werd in vier uur opgenomen. Toen de sessie was afgelopen wilde niemand weg en begonnen ze met een spontane jamsessie. De enige die hier niet aan mee werkten waren Ringo en Keith Moon. Dit duo wilde nog even stappen. Na ongeveer een half uur jammen kreeg John hoog bezoek. Het waren Paul en Linda. De ontvangst was heel hartelijk, John en Paul praatten met elkaar of nooit iets gebeurd was en Linda stelde zich voor aan May Pang. Hierna ging Paul achter het drumstel van Ringo zitten en zei: "laten we wat gaan spelen". Linda ging achter een orgel zitten en John pakte zijn gitaar. Ze begonnen de song 'Midnight Special' te spelen. Naast de twee Beatles en Linda speelde ook Harry Nilson, Jesse Ed Davis en Bobby Keys mee. Maar er kwam nog een bezoeker naar de sessie. Het was Stevie Wonder en ook hij nam deel aan de nieuwe supergroep. Stevie ging achter de elektrische piano zitten en begon mee te spelen. John stelde voor om de sessie op te nemen, iedereen vond dat een goed idee en zo gebeurde het. Een gedeelte van de jamsessie is in 1992 uitgebracht op een bootleg-cd. Na de sessie nodigde John Paul en Linda bij hem thuis uit. Paul, Linda en hun drie dochters maakten hier dankbaar gebruik van en een paar dagen later gingen ze dan ook bij John op bezoek.
Toen John het huis aan Paul en zijn gezin liet zien, zag Paul opeens een piano en begon er op te spelen. John en Ringo verlieten samen met Linda de kamer. Harry en Keith begonnen met Paul mee te zingen terwijl Paul diverse nummers uit de jaren '30 begon te spelen. De dochters van Paul stonden te kijken en Mary, het vijfjarige dochtertje van Paul, vroeg of hij misschien een popster was. Iedereen moest natuurlijk vrezelijk lachen om die opmerking. Na een tijdje gezongen en gespeeld te hebben ging iedereen naar het strand en werd de dag vrolijk afgesloten. Linda vroeg aan John of hij England niet miste. John antwoordde op zijn zo bekende manier dat hij Parijs miste. "Laten we elkaar snel weer zien", zie Paul toen hij wegging. Een week later ging het werk voor de lp van Harry weer verder. De opnamen eindigden in een prachtige jamsessie waarbij Ringo, Keith en Jim allen drumden op de song 'Rock Around The Clock'. De opnamen verliepen prima totdat Harry problemen kreeg met zijn stem. Door het vele zingen waren zijn stembanden over vermoeid geraakt en wie de plaat heeft kan bij de song 'Old Forgotten Soldier' horen dat Harry problemen had met zijn stem. John besloot dat Harry eerst maar moest gaan rusten voor dat ze verder zouden gaan met de lp. De zangpartijen moesten overgedaan worden, vond John. Aan het eind van de maand begon John's gedrag opeens te veranderen. Hij werd rustiger, meer in zichzelf gekeerd en gebruikte geen drank en drugs meer. Niemand weet waarom John zo opeens veranderde. Op een avond in de studio begon Harry bloed te hoesten. Hij gaf John de schuld, "je had me eerder moeten laten stoppen met zingen", riep hij naar John. Iedereen was hier erg van geschrokken. John besloot om Harry voor twee weken mee te nemen naar New York. May Pang ging niet met hen mee. Eenmaal in New York aangekomen liet John zich overhalen om weer te gaan stappen met Harry. En telkens weer het zelfde ritueel, John misdroeg zich en wist zich dat de volgende dag niet te herinneren. Tijdens één van de opnamen had John het duo Simon And Garfunkel uit genodigd voor een jamsessie. Maar John was zo vrezelijk dronken dat hij nauwelijks een gitaar vast kon houden. De jamsessie was een verschrikking voor John omdat Simon And Garfunkel zo vrezelijk serieus bleven terwijl het gewoon een feest had moeten zijn. John zei op een bepaald moment dat Paul Simon moest stoppen met spelen, maar die werd kwaad op John. "Wie dacht hij wel niet wie hij was, hij mocht dan wel één Beatle zijn, hij was toevallig wel Paul Simon". Toen kwam Harry tussen beide en zei dat Simon And Garfunkel moesten op sodemieteren, Art zei dat hij een geweldige avond had gehad, maar Paul Simon stond nog te schelden en te tieren.
Einde deel 2
afkomstig uit Next generation (Lennon fan 2 )